Monday, 20 May 2019

എന്റെ ഹൃദയം കാഠിന്യമാണ്

ആ കുട്ടി മസ്ജിദുന്നബവിയില്‍ കടന്നുവന്ന് നബിയോട് അസ്സലാമു അലൈക യാറസൂലല്ലാ എന്ന് സലാം ചൊല്ലി ശേഷം പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ യതീം. എന്റെ ഉമ്മ വിധവ. എന്റെ സഹോദരി പാവപ്പെട്ടവള്‍. അല്ലാഹു തന്നതില്‍നിന്ന് എനിക്ക് തരണം നബിയേ. 
പുണ്യനബി കുട്ടിയുടെ ആദ്യ സംസാരം മനസിലാകാതെ വന്നപ്പോള്‍ വീണ്ടും പറയാന്‍ പറഞ്ഞു. കുട്ടി ആവര്‍ത്തിച്ചു. 

റസൂല്‍ പറഞ്ഞു: മോനെ, എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരൂ.. വീട്ടില്‍നിന്ന് നബി(സ) ഒന്നര പിടി ഈത്തപ്പഴം കൈകൊണ്ട് വാരിയെടുത്ത് ഒരു പാത്രത്തില്‍ കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു. ഇത് എടുക്കുക മോനേ... നിനക്കും നിന്റെ ഉമ്മാക്കും സഹോദരിക്കുമുള്ള ഭക്ഷണമാണിത്. അവര്‍ക്കുവേണ്ടി ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കും. അത് വാങ്ങി കുട്ടി പുറത്തിറങ്ങി. പള്ളിവാതില്‍ സമീപത്ത് സഅദ്ബ്‌നു അബീ വഖാസ് (റ) കണ്ടുമുട്ടി. അദ്ദേഹം കുട്ടിയെ തലോടി. 
മുഹമ്മദ്ബ്‌നു അബീത്വല്‍ഹ പറയുന്നു. അന്നുമുതല്‍ എല്ലാവരും യതീമിനെ കണ്ടാല്‍ തലോടും.

ഒരിക്കല്‍ ഒരാള്‍ നബിയട് തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെട്ടു. പുണ്യനബി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ ഖല്‍ബ് ലോലമാകാന്‍ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നീ യതീമിനെ തലോടുകയും അവനിക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കുകയും ചെയ്യുക. യതീമിന്റെ സംരക്ഷണം പുണ്യവും ബാധ്യതയുമാണ്. യതീമിന്റെ മുതല്‍ ഭക്ഷിക്കുന്നത് വന്‍ പാപമാണ്.

നിശ്ചയം, അനാഥകളുടെ സ്വത്തുക്കള്‍ അന്യായമായി തിന്നുന്നവര്‍ അവരുടെ വയറുകളില്‍ തിന്നു (നിറക്കുന്നത്) ന്നത് തീ മാത്രമാകുന്നു. അവര്‍ നരകത്തില്‍ കത്തി എരിയുന്നതുമാണ്. (നിസാഅ് -10).

-അബ്ബാസ് സഖാഫി കാവുംപുറം


SHARE THIS

Author:

0 التعليقات: